hezbollah

حمله به حزب الله، دلجویی از سران عرب

با به اسارت گرفته شدن دو سرباز اسراییلی توسط حزب الله در سر زمین های اشغالی لبنان، اسراییل حملات بسیار وسیع و گسترده ای را به لبنان اغاز کرده است. این حملات با واکنش های متفاوتی در سراسر عالم رو به رو گردید. در جهان مسیحیت به جز از روسیه و فرانسه، که رابطه دیرینه با لبنان دارد، عمدتا حزب الله محکوم گردید و حتی فرانسه تنها از به اندازه نبودن و یا متناسب نبودن حمله اسراییل به لبنان انتقاد کرد. امریکا و انگلیس مانند گذشته با شدت از اسراییل حمایت نمودند و باز هم چشمان خودرا در برابر جنایاتی که در لبنان اتفاق می افتند، بستند. دولت کانادا هم که سیاست خارجی اش تابعی از سیاست امریکا است، حمایت خود را از این حمله اعلام کرد. دولت های غربی با تخلیه شهروندان شان و تایید و توجیه اعمال اسراییل، به این دولت فرصت دادند تا لبنان را درهم بکوبد و امکانات زیر بنایی ان کشور را نا بود کند. امریکا از حمایت علنی و وتوی قطعنامه شورای امنیت گرفته تا تسریع ارسال موشک های پیشرفته به اسراییل به منظور انهدام بیشتر لبنان، یک بار دیگر به مسلمانان نشان داد که سیاست های این کشور هیچگاه نمی تواند تامین کننده منافع انها باشند.

البته سیاستهای خصمانه امریکا و اکثر کشور های غربی نسبت به مسلمانان پدیده تازه ای نیست اما با توجه به صراحت بیش از حد و حمایت توجیه نا پذیر از کشتار مردم لبنان این سوال را مطرح می کند که علت این موضعگیری در چیست؟ برای درک قضیه باید به بازیگران بحران جدید و موضع حاکمان عرب طرفدار امریکا توجه کرد. از ان جایی که در یک سمت قضیه اسراییل یعنی دولت مورد حمایت شدید امریکا وغرب قرار دارد، نباید انتظار داشت که انها موضعی به نفع مسلمانان بگیرند. مهمترین عامل این موضعگیری را باید در بازیگر دیگر مساله لبنان یعنی حزب الله جستجو کرد. حزب الله به دلیل این که با اشغال لبنان از سوی اسراییل جنگیده و درمیان اعراب از زمان پیدایش اسراییل تا کنون بیشترین اسیب را به اسراییل وارد کرده است و نیز به دلیل دریافت حمایت از سوریه و ایران از سوی امریکا و اسراییل و حامیان دیگرش به عنوان یک گروه تروریست شناخته می شود. رابطه سوریه و حزب الله عمدتا یک رابطه سیاسی-نظامی است اما رابطه این گروه با ایران فراگیر و عمیق است. حزب الله تنها موشک و جنگ نیست بلکه نماینده اسلام سیاسی شیعی در این منطقه است. این ویژگی، که متاثر از اندیشه سیاسی علمای شیعی لبنانی-ایرانی و مخصوصا ایت الله خمینی است، به این گروه این امکانات را داده است که ورای اختلافات فرقه ای و درون-مذهبی جهان اسلام حرکت کند و پیوند های تازه ای را در میان مسلمانان ایجاد نماید. این مساله، سران عرب سنی متحد امریکا در مصر، اردن، سعودی و حاشیه خلیج فارس را به شدت نگران کرده است. به همین دلیل و علیرغم محبوبیت خارق العاده حزب الله در میان توده های عرب، از دهان سران عرب صدایی شنیده شد که رییس جمهور امریکا و نخست وزیر اسراییل قبلا بیرون داده بودند.

پدیده اسلام سیاسی شیعی و وجود همگرایی بین ان و شاخه اسلام سیاسی سنی به رهبری حماس چیزی نیست که سران عرب متحد امریکا و اسراییل به راحتی بتوانند از کنار ان عبور کنند. سرنگونی صدام حسین و استقرار شاخه دیگری از اسلام سیاسی شیعی، هرچند تحت الحمایه امریکا، نا راحتی سران عرب را در پی داشت؛ مساله ای که بار ها از سوی سران مصر، اردن و سعودی بیان شده است. انها کاملا نگران نفوذ و قدرتیابی اسلام سیاسی از ایران تا مدیترانه اند. بنا بر این، برای انها حزب الله یک دشمن است. سران عرب متحد امریکا دیگر از اسراییل احساس خطر نمی کنند اما انها بر این باورند که نفوذ حزب الله در میان مسلمانان سنی می تواند اسباب درد سر جدی برای انها ایجاد کند. این دسته از سران عرب بار ها نارضایتی خود را از نتیجه اشغال عراق اعلام کردند. انها به امریکا فشار می اوردند که رتیابی اسلامگرایان سیاسی در خاورمیانه که نتیجه اشغالگری های امریکا در زمان حال و غرب در گذشته است، باید کنترل و  ابودشود.

با اسارت سربازان اسراییلی، این فرصت پدید امد که سه دسته از حکومتها یعنی اسراییل، غرب و سران عرب متحد امریکا نابودی اسلام سیاسی و مظهر ان در مدیترانه یعنی حزب الله را بر اورده شدنی بیابند. موضع سران عرب جبهه حزب الله را در میان حاکمان عرب تضعیف و اسراییل را تقویت کرد. از مجموع تحولات چند روز گذشته می توان چنین نتیجه گرفت که اسراییل، امریکا و اعراب متحدش حد اقل دنبال این ایده هستند که اسلام سیاسی را به حالت قبل از اشغال عراق در بیاورند و این کار در عراق ممکن نیست بلکه در لبنان ان را می خواهند عملی کنند. سر نگونی صدام حسین و اشغال عراق نتیجه ای به بار اورد که نه غرب و نه سران عرب متحد امریکا فکرش را می کرد. در عراق اسلام سیاسی شیعی با حمایت امریکا به قدرت رسید( گفته می شود نیروهای اسراییلی هم در سرنگونی صدام نقش زیاد داشتند) و این بار بنا بر این است که ان را درلبنان منتها با حمایت قاطع امریکا و سران عرب ولی به دست اسراییل نا بود کنند تا مرهمی باشد برای سران عرب و تضمینی برای منافع اسراییل و غرب.